Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/4952 K.2025/10948

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun, Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; adli para cezasını ödeyebilecek maddi durumunun olmadığına, lehe hükümlerin uygulanması ve kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın iddianameye konu paylaşımlarına sosyal medya hesabında rastlanılmadığı, ihbar eden şahsın açık kimlik bilgilerine ulaşılamadığı, paylaşımlarına konu sözlerin isim belirtilmeden söylendiği, muhatabının kim olduğunun, 5237 sayılı Kanun'un 126. maddesinde de belirtildiği üzere duraksamaya yol açmayacak bir şekilde mağdurun şahsına yönelik olduğunun anlaşılamaması karşısında, matufiyet şartının olayda ne şekilde gerçekleştiği açıklanmadan yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre de;

Sanığın hakaret suçuna konu paylaşımlarında aleniyet unsurunun ne şekilde oluştuğu açıklanmadan 5237 sayılı Kanun'un 299/2. maddesinin uygulanması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR