Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/5031 K.2025/11803

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mâhkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; suçun unsurları itibarıyla oluşmadığını ve mevcut delillerin incelenmediğini ileri sürerek hakkında verilen mâhkumiyet kararının bozulması talebine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın suçun sübutuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak; 1- Suç tarihi olan 18.07.2017 tarihinin gerekçeli karar başlığında 24.05.2017, 29.06.2017 ve 18.07.2017 tarihleri olarak hatalı gösterilmesi, 2- Sanığın lehe hükümlerin uygulanması talebinde bulunduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinde öngörülen takdiri indirimin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışılmaması Hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR