Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/5142 K.2025/17795

Yapılan ön inceleme neticesinde,

Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ve 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenen şikayetçi ... vekilinin 16.03.2021 tarihli dilekçe ile şikayetçi olup davaya katılmak istediklerini bildirmesine karşın, katılma hususunda bir karar verilmemiş ise de, anılan Kanun'un 237/2. maddesi gereğince şikayetçinin kamu davasına katılan, vekilinin de katılan vekili olarak kabulüne karar verilmiştir.

Sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; atılı suçun unsurlarının oluştuğuna, paylaşımların içeriğine bakıldığında müvekkiline yönelik ağır ithamlarda bulunulduğuna, paylaşımların açıkça hakaret teşkil ettiğine, bu nedenlerle usul ve yasaya aykırı olan hükmün bozulmasına ve sanığın cezalandırılması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın katılana yönelik sözlerinin katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı hitap tarzı niteliğinde olduğundan, sanık hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiş, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR