Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/5176 K.2025/13295

Yapılan ön inceleme neticesinde; kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığı hükmüne yönelik O yer Cumhuriyet savcısı ile katılan vekilinin başvuruları üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, sanığın atılı suçu işlediğine, katılandan kaynaklanan haksız bir fiilin bulunmadığına, ceza verilmesine yer olmadığına dair kararın şartlarının oluşmadığına yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, alınan beyanlara, incelenen dava dosyası içeriğine göre hakaret suçunun haksız fiile tepki olarak işlendiği yönündeki Mahkemenin inanç ve takdirinde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Hakaret suçunun haksız fiile tepki olarak işlenmesi nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilirken 5237 sayılı Kanun'un 129/1. maddesi yanında ilgili Kanun maddesi olarak 5271 sayılı Kanun'un 223/4-c maddesinin de yazılması gerektiğinin gözetilmemesi, isabetli görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasına 5271 sayılı Kanun’un 303/1. maddesi gereği, 5237 sayılı Kanun'un 129/1. maddesinden sonra gelmek üzere "5271 sayılı Kanun'un 223/4-c maddesi" ibaresi eklenmek suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,