Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/5194 K.2025/5072

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği özetle; suça konu yapının belediye sınırları içerisinde yer aldığına, suçun yasal unsurlarının oluştuğuna, usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 184/4. maddesinde, “Üçüncü fıkra hariç, bu madde hükümlerinin ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanacağının” belirtilmiş olması,

06.12.2012 tarih ve 28489 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren ancak uygulanması 30.03.2014 tarihinde yapılacak mahalli idareler genel seçimine kadar ertelenen “6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 1. maddesinin 2. fıkrasındaki düzenleme nedeniyle aralarında Kayseri ilinin de bulunduğu bazı Büyükşehir Belediyelerinin görev ve sorumluluk alanlarının il mülki sınırları olarak belirlenmiş olması,

suça konu yapının 30.03.2014 tarihinden sonra yapılması halinde Kayseri il sınırının tümünde imar kirliliğine neden olma suçuna ilişkin kanun maddesinin uygulanacağının anlaşılması karşısında, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR