Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/5227 K.2025/14471

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, atılı suçu işlemediğine, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, savunma hakkının kısıtlandığına, haksız tahrik hükümlerinin ve lehine olabilecek diğer hükümlerin hakkında uygulanması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Basit yargılama usulü uygulanarak dosya üzerinden verilen karara sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine yapılacak yargılamada, sanığın usulüne uygun bir biçimde duruşmadan haberdar edilmesinin gerektiği, 7201 sayılı Tebligat Kanunu uyarınca yapılacak ihtarlı tebligatın, öncelikle muhatabın beyan ettiği en son adrese Merkezi Nüfus İdare Sistemi (MERNİS) şerhi olmadan yapılması,

bu adresin tebligata elverişli olmaması veya tebligatın yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilerek 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesine göre MERNİS şerhli çağrı kağıdının bu adrese yapılmasında zorunluluk bulunmasına karşın, ihtaratlı çağrı kağıdının sanığın MERNİS adresine doğrudan gönderilerek 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesine aykırı bir biçimde usulsüz tebliğ işleminin gerçekleştirildiği,

sanığın duruşmaya gelmemesi nedeniyle de yokluğunda karar verildiği anlaşılmakla, yapılan tebliğ işleminin geçersiz olması nedeniyle usulüne uygun bir şekilde duruşmadan haberdar edilmeyen sanığın savunma hakkı kısıtlanarak yokluğunda karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmüştür.

IV. KARAR