Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/5237 K.2025/14753

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; eşinin kendisinden şikayetçi olmamasına rağmen polislerin kendisini zorla götürdüğüne, polis memurlarından biri ile husumetli olduğuna, atılı suçu işlemediğine, tekerrüre esas olan ilamın yasa değişikliği nedeniyle düşme kararı verildiğine, hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanığın savunması, şikayetçilerin beyanları, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamından atılı suçu işlediğine, şikayetçilerden kaynaklanan haksız tahrik bulunmadığına ve tekerrüre esas hükme ilişkin düşme kararı verilmediğinden 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanığın temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi uygulanırken mağdur sayısı dikkate alınıp artırım oranının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmemiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı ve 7550 sayılı Kanun'un 15. maddesiyle 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesinde yapılan "...ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme süreleri uygulanır..." şeklindeki değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün olduğu

belirlenerek yapılan incelemede eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR