Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/5265 K.2025/14763

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, kriminal raporunda ses benzeşmesinin kesin olarak belirlenemediğine, suç tarihinde sanığın telefonunun kahvehanede olduğuna, suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin delil bulunmadığına, hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın savunması, katılanların beyanları, tutanak, rapor ve tüm dosya kapsamından atılı suçu işlediğine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, bozma sebebi dışındaki diğer temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak;

1.Sanığın hakaret eylemlerini kısa zaman dilimi içerisinde ve aynı olayın devamı niteliğindeki sözlerle birden fazla katılana karşı gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, hakaret suçundan belirlenecek temel cezanın sadece 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesi gereğince artırılması gerekirken, ayrı ayrı iki kez cezalandırılmasına karar verilmesi, 2.Tekerrüre esas sabıkası olmayan sanık hakkında seçimlik ceza öngören hakaret suçunda 5237 sayılı Kanun'un 58/3. maddesi uyarınca hapis cezasının tercih edilmesi, Nedenleriyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR