Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/5302 K.2025/11967

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43/2-1 ve 125/3-a maddeleri uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan karar verilmek suretiyle sanığın adil yargılanma hakkı ile hak arama hürriyetinin ihlal edildiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, 5237 sayılı Kanun'un 125/5. maddesinin, aynı Kanun'un 43. maddesine atıfta bulunmuş olması nedeniyle sanığa 5237 sayılı Kanun'un 43/1-2. maddesinin uygulanması ihtimaline binaen ek savunma hakkı tanınması gerektiği yönündeki tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmeyip Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının bu yöndeki temyiz sebebinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak;

1.Sanık ile dosyanın diğer sanığının, sanığın psikolojik sorunları olduğu ve bu sebeple ilaç kullandığı yönündeki ifadeleri dikkate alındığında, sanığın eylemini gerçekleştirdiği sırada 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi uyarınca “akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış veya önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda yöntemince rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2.Ek savunma hakkı verilmeden 5237 sayılı Kanun'un 125/3-a maddesi uygulanmak suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226/1. maddesine aykırı davranılması,

3.Hüküm kurulurken mağdur sayısı da dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesi uyarınca alt sınırdan uzaklaşılarak artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

IV. KARAR