KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2023/5320 E., 2024/1368 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Şubat 2024
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2020/493 E., 2023/284 K.
- Suç
- İmar kirliliğine neden olma
- Hükümler
- Beraat
- Tebliğname görüşü
- Düşme
Karar Metni
336 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Bozma üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Yerel Mahkemenin kararıyla sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinin birinci fıkrasına göre imar kirliliğine neden olma suçundan beraat hükümleri kurulmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği, plan ve projeye aykırı imalat yapıldığının sabit olduğuna, bu nedenle kararın bozulması talebine ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Sanıkların yargılama konusu eylemleri için 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 184 üncü maddesinin ilk fıkrası uyarınca belirlenecek cezalarının türü ve üst hadlerine göre, aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. Zamanaşımını son kesen işlem olan, bozma kararı öncesi sanıkların savunmalarının alındığı 20.01.2015 tarihine göre, bozma kararı sonrasında verilen karar tarihinden önce 8 yıllık olağan dava zamanaşımının gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
IV. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2023/5320, K. 2024/1368, 8 Şubat 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama