Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/5357 K.2025/14245

Yapılan ön inceleme neticesinde; Görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen kararın kesin nitelikte olduğu, Hakaret suçundan kurulan hükmün ise temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, Tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurusu, Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; hukuka ve hakkaniyete aykırı karar verildiğine, şikâyetçi beyanlarına itibarla hüküm kurulduğuna, sanığın polis memurlarını hedef alarak kasti bir eylemde bulunmadığına ve atılı suçları işlediğinin sabit olmadığına, delillerin hatalı değerlendirildiğine, cezalandırmaya yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut bir delilin olmadığına, polis memurlarının biber gazı sıkıp orantısız güç kullandıklarına ve taraflı yaklaşımda bulunduklarına, haksız tahrikin varlığına, tarafsız hakim ilkesine aykırı davranıldığına, usûle aykırı yargılama yapılmadığına, takdiri indirim ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin tatbik edilmediğine ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık müdafiinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Hüküm fıkrasında sanık hakkında hapis cezasına hükmolunmasına karşın, kararın gerekçesinde öncelikle adli para cezasının tercih edildiği belirtilmiş, sonrasında ise temel cezanın hapis olarak belirlendiğinin ifade edilmesi suretiyle çelişkiye neden olunması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun'un 286. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu ve temyiz incelemesine tabi bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,