Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/5411 K.2025/14913

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu, Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; usûl ve yasaya aykırı karar verildiğine, atılı suçun unsurları itibarıyla oluşmadığına ve polis memurlarının taraflı beyanda bulunduklarına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık müdafiinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. Davaya konu ifadelerin yer aldığı video paylaşımlarına ilişkin sanık hakkında aynı katılana karşı Hatay 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2025/176 Esas sayılı, farklı mağdura karşı da Hatay 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2025/382 Esas sayılı dosyaları kapsamında yargılama yapıldığının anlaşılması karşısında, bahse konu dava dosyalarının onaylı bir suretleri dosya içerisine alınıp, gerektiğinde birleştirme kararı da verilip, mükerrer dava açılıp açılmadığı veya eylemlerin bütününün 5237 sayılı Kanun'un 43/1. ve 43/2. maddesi kapsamında kalıp kalmadığının tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2. 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin tatbiki sırasında tekerrüre esas alından ilamda yer alan ceza miktarının hatalı gösterilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR