Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/55 K.2025/10035

Yapılan ön inceleme neticesinde sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde yapıldığı ve reddini gerektirir bir durumun olmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık ... hakkında hakaret ve tehdit, sanık ... hakkında hakaret suçlarından ayrı ayrı mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar 22.03.2022 ve 23.03.2022 tarihli temyiz dilekçelerinde belirttikleri sebeplerle hükümlerin bozulması isteğinde bulunmuşlardır.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. Özel güvenlik görevlisi olarak çalışabilmek için 5188 sayılı Kanun’nun 10. maddesi uyarınca özel güvenlik eğitimini başarıyla tamamlamış olmak ve 11. maddesi uyarınca da Valilikten çalışma izni almak zorunlu olup, anılan Kanun'un 23. maddesine göre özel güvenlik görevlisi katılan ...'nun kendisine karşı işlenen hakaret suçu nedeniyle kamu görevlisi sayılabilmesi için yukarıda açıklanan koşulları taşıması gerektiği anlaşıldığından, katılanın bu koşulları taşıyıp taşımadığı araştırılarak sonucuna göre sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 125/3-(a) maddesinde düzenlenen kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan, eksik incelemeyle yazılı şekilde hükümler kurulması,

2. Kabule göre; Yargıtay bozma ilamı öncesi ilk kararda, sanıklar hakkında adli para cezalarına hükmedilmiş olması ve hükümlerin yalnızca sanıklarca temyiz edilmesi karşısında; bozma sonrası hapis ile cezalandırılmaları ve tekerrür hükümlerinin de uygulanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 326/son. maddesine muhalefet edilmesi,

Hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR