Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/5649 K.2025/13639

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilip sanığın duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereğince reddine karar verilerek, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; mağdurun iddia ve beyanlarının hayali olup hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, kumpas kurularak yapılan yargılama ile dolandırıldığına, algı yaratılarak lehe hükümlerin uygulanmadığına, kendisine sorulmadığı halde 30.09.2021 tarihli duruşma tutanağına hakkında, sunacağı ses kaydının incelenmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; Hakaret suçunda aleniyet nedeniyle artırım yapılırken 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesi uyarınca 1/6 oranında artırım yapılması gerekirken, 1/4 oranında artırım yapılarak fazla ceza tayin edilmesi, Dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği "5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin tatbikine dair hüküm fıkrasından '1/4 oranında' ve '1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası' ibareleri çıkartılarak yerlerine sırasıyla '1/6 oranında' ve '1 yıl 9 ay hapis cezası' ibarelerinin eklenmesi" suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,