KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2023/5669 E., 2025/12738 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Eylül 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2020/380 E., 2021/2052 K.
- Suç
- Hakaret
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
346 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Ankara 49. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. 2.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Ankara Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi, emniyetçe söz konusu paylaşımın tespit edilmediğine, sanığın hesabın başka şahıslarca ele geçirildiği beyanlarının dikkate alınmadığına, ... kayıtları ve ... adresleri incelenmeden karar verildiğine, sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin her türlü şüpheden uzak somut delil bulunmadığına ilişkindir.
III. GEREKÇE
1.Sanığın atılı suçlamayı kabul etmemesi ve açık kaynak araştırma raporunda suça konu yorumun tespit edilememiş olması karşısında, sanığa ait olduğu tespit edilen "..." isimli ... hesabı ile suça konu yorumu yapan ... hesabının aynı olduğuna ve sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin her türlü şüpheden uzak ve cezalandırılmaya yeterli somut delil bulunmadığı gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,
2. Kabule göre de, sanığın ... isimli sosyal paylaşım sitesinde yer alan hesabından yaptığı paylaşımda, suça konu yorumun herkes tarafından görülme olanağı olup olmadığı tespit edildikten sonra, aleniyet unsurunun gerçekleşip gerçekleşmediği belirlenerek sonucuna göre 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Hukuka aykırı görülmüştür. Tebliğname'de yer alan görüşe bu sebeplerle iştirak edilmemiştir.
IV. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2023/5669, K. 2025/12738, 8 Eylül 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama