Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/5703 K.2025/18225

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince Hakaret ve Cumhurbaşkanına hakaret suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiinin başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanığın atılı suçları işlemediğine, cezalandırılmaya yeterli delilin bulunmadığına, eksik ve yanlış değerlendirmeler neticesinde yanlış karar verildiğine, şüpheden yararlandırılarak sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; sanık müdafiinin diğer temyiz nedenlerine itibar edilmemiştir. Ancak;

1.İddianameyle sanığın, Cumhurbaşkanına yönelik "Cumhurbaşkanı'nızı da s...m" biçimindeki sözünden dolayı dava açıldığı halde İlk Derece Mahkemesi kararında bu suçu oluşturan sözlerin, "Halen bu şerefsiz, or...u çocuğunun peşine mi gidiyorsunuz" biçiminde olduğu kabul edilerek iddianamedeki eylem ile bağlılık kuralı dikkate alınmadan sanık hakkında davaya konu edilmeyen sözlerden dolayı Cumhurbaşkanına hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

2.Dosya kapsamından; sanık hakkında aynı olay nedeniyle kamu görevlisi olan köy imamına yönelik hakaret suçundan dava açılması, Cumhurbaşkanına hakaret suçu ile birlikte hakaret suçunun işlendiğinin kabulü halinde, eylemin tek olması nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesi gereğince daha ağır hüküm içeren 5237 sayılı Kanun'un 299. maddesi uyarınca hüküm kurulmasının gerekmesi karşısında, yerinde olmayan kabulle sanığın her iki suçtan ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilerek fazla ceza tayin edilmesi,

Nedenleriyle hukuka aykırık bulunmuştur.

IV. KARAR