Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/588 K.2025/952

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece bozma üzerine sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, sanığın denetim süresinde kasıtlı suç işlediğinin tespiti üzerine daha önce açıklanması geri bırakılan hüküm aynen açıklanmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; atılı suçu işlemediğine, kararın bozulmasına ve beraatine karar verilmesine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık savunması, katılan beyanı ile tüm dosya kapsamına göre; sanığın mahkûmiyeti yönündeki Mahkemenin inanç ve takdiri yerinde olduğundan temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmış,

Kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen Yargıtay bozma ilamı öncesi kararda, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmiş ve hükmün yalnızca sanık tarafından temyiz edilmiş olması karşısında; bozma sonrası sanığın hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesinde düzenlenen cezayı aleyhe değiştirme yasağına aykırı davranılması, dışında isabetsizlik görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereğince hüküm fıkrasından hak yoksunluklarına ilişkin kısmın çıkarılmasına ve 1412 sayılı Kanun'un 326/son. maddesinde düzenlenen "cezayı aleyhe değiştirme yasağı" uyarınca sonuç cezanın 3.000,00 TL adli para cezası olarak belirlenmesine ve adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52/4. maddesi gereği birer ay arayla 24 eşit taksitte ödenmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,