Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/6079 K.2025/15741

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizinin; hakaret eylemi ile polislerin görevleri arasında bağ bulunmadığı, eylemin görev nedeniyle olmadığı, 5237 sayılı Kanun'un 125/1. maddesi uyarınca suçun şikayete bağlı olduğu, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre,

haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için aranan koşullar olayda gerçekleşmediğinden sanığın bu yöndeki temyiz sebebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Ancak;

5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinde öngörülen aleniyetin oluşabilmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesi ve Covid-19 tedbirleri kapsamında ilan edilen sokağa çıkma yasağı sırasında eylemin gerçekleştirildiğinin kabul edilmesi karşısında, aleniyet unsurunun ne şekilde oluştuğu açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçe ile anılan Kanun maddesinin uygulanması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR