Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/6133 K.2025/20982

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz isteği özetle; katılanın eylemlerinden kaynaklanan ve haksız yere kendisine verilen adli para cezasını ödeme gücü bulunmadığına, 2. Katılan ve vekilinin temyiz isteği özetle; katılanın sağlık personeli olduğuna, katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, suçun alenen işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin tatbik edilmesi gerektiğine, Kararın bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın savunması, katılan beyanları, kamera izleme tutanağı ve tüm dosya kapsamından, Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunduğundan, sanık, katılan ve vekilinin temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşılmış,

Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14. maddesi uyarınca, kendisini vekil ile temsil ettiren katılan yararına maktu vekalet ücreti tayin olunması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ile katılan ve vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanunun 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasına; “katılan kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca, kendisini vekille temsil ettiren katılan yararına 5100 TL vekalet ücretinin sanıktan alınıp katılana verilmesine...” ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,