Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/6148 K.2025/14932

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, sanık müdafiinin temyiz talebinin hakaret suçundan kurulan hükme yönelik olduğu tespit edilip, duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı Kanun’un 299/1 maddesi gereği reddine karar verilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle, olay yerinde bulunmayan kişilerin bilgisine başvurulduğuna ve soyut beyanlarına öncelik verildiğine, sanığın savunma ve adil yargılanma haklarının ihlal edildiğine, üzerine atılı suçların yasal unsurlarının oluşmadığına, suçu işlediğine dair somut bir delilin dosyada bulunmadığına, haksız fiil hükümlerinin tartışılmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Dinlenen tanıklardan ...'nin soruşturma beyanında sanığın hakaret eylemine ilişkin bir anlatımının bulunmaması, kovuşturma aşamasında ise "...'la ne yaşandığını bilmiyorum, benden önce olay yaşanmış" şeklindeki anlatımı ile tanık ...'nin tüm aşamalarda sanığın hakaret eylemini doğrulaması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmış,

Hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi tarafından eleştirilen ve mahallinde ikinci kez tekerrüre esas alınabileceği belirtilen ilamda, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı ve sanığın adli sicil kaydı incelendiğinde birinci kez mükerrir olduğunun anlaşılması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi uyarınca hüküm fıkrasından tekerrür uygulamasına ilişkin tüm bölümler çıkarılarak, yerine ''Sanığın adli sicil kaydında yer alan Konya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/624 Esas, 2017/480 Karar sayılı ilamından dolayı mükerrir olduğu anlaşıldığından, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına " ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,