Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/6157 K.2025/14930

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle, eksik inceleme ile karar verildiğine, soruşturma aşamasındaki ifadesinin tutanağa yanlış geçildiğinde, paylaşımının eleştiri sınırlarında olduğuna ve kararın bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede;

1. Hakaret ile Cumhurbaşkanına hakaret suçlarının birlikte işlenmesi halinde 5237 sayılı Kanun'un 299. ve 125. maddeleri ihlal edilmesine karşın, eylemin tek olması nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesi gereğince daha ağır hüküm içeren 5237 sayılı Kanun'un 299. maddesi uyarınca hüküm kurulmasının gerekmesi ve dosya kapsamından sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan ayrı bir soruşturma yürütüldüğünün anlaşılması karşısında, bahse konu dava dosyasının akıbeti araştırılarak mümkün olması halinde birleştirilmesi, aksi halde usulüne uygun şekilde dava dosyasının incelenmesi ve tüm kanıtların birlikte değerlendirilerek, sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm verilmesi,

2. Gerekçeli kararda sanığın 2018/121 Talimat sayılı dosyada dinlenildiği belirtilmiş ise de, yargılamanın yapıldığı Karlıova Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/146 E. ve 2020/98 K. sayılı dosyada sanığın savunması alınmadan mahkumiyet hükmü kurularak 5271 sayılı Kanun'un 191. ve 193. maddelerine aykırı davranılması, Hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR