Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/623 K.2025/606

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece, bozma üzerine sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından mahkumiyet kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, katılan polis memuru ...'ın aleyhine tanıklık yapması sebebiyle polis merkezine geldiği, katılan ile görüşmek amacıyla cebinden bıçak çıkarıp boğazına dayadığı ve katılana sinkaflı hakaret ettiğine, olay yerine gelen katılan polis memuru ...'nın kendisine hakaret etmesi üzerine katılanın silahını almaya çalıştığına, polis aracında iken kendisine tehdit ve hakaret içerikli sözler söyleyen katılan ...'yı susturmak amacıyla hamle ettiğine, pişman olduğuna, bıçağı kendi rızasıyla teslim ettiğine, katılan ...'nın adli raporunun olay tarihinden 2 ay sonra düzenlendiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

hakaret suçundan kurulan hükümde hesap hatası yapıldığına, katılanlardan birinin daha sonra meslekten ihraç edilmesi sebebiyle kamu görevlisi sıfatının ortadan kalktığına, bu kapsamda zincirleme suç artırımının uygulanmaması gerektiğine, beraatine istediğine vesaire yöneliktir.

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, hakaret suçundan kurulan hükümde sonuç cezanın "1 yıl 2 ay 17" gün hapis yerine hesap hatası yapılarak "1 yıl 4 ay 17 gün" olarak tayin edildiğine vesaire yöneliktir.

III. GEREKÇE

Dosya arasında bulunan görev listesine göre katılanların olay tarihinde görevli polis memurları oldukları ve sanığın atılı eylemleri birden fazla görevliye karşı tek bir fiil ile gerçekleştirmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesinin uygulanmasında bir isabetsizlik görülmemiş; olay tutanağı, katılanın yaralanmasına ilişkin adli rapor içeriği, sanığın ikrar niteliğindeki savunmaları, katılan beyanları, bu beyanları doğrulayan tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamı doğrultusunda haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için aranan şartların olayda gerçekleşmediği anlaşılmış ve sanığın üzerine atılı suçları işlediğine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Sanığa yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu anlaşılmış,

Mahkemece, hakaret suçundan kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulanması sırasında cezanın "1 yıl 2 ay 17" gün hapis yerine hesap hatası yapılarak "1 yıl 4 ay 17 gün" olarak fazla tayin edilmesi ve ilk hükmün, yalnızca sanık tarafından temyiz edilip Dairemizce bozulmasından sonra, "cezayı aleyhe değiştirme" yasağı gözetilmeden önceki hükümde sanık hakkında "1 yıl 2 ay 16 gün" hapis cezasına hükmedilmesine karşın, bozma sonrası kurulan hükümde "1 yıl 4 ay 17 gün" hapis cezasına hükmedilerek, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesine aykırı davranılması dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Hakaret Suçundan Kurulan Hükme İlişkin

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasından "1 yıl 4 ay 17 gün hapis" ibaresi çıkartılıp yerine "1 yıl 2 ay 17 gün hapis" ibaresi eklenmesi ve bu bentten sonra gelmek üzere "ancak, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağı nedeniyle hükmolunan hapis cezasının 1 yıl 2 ay 16 gün üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,