Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/6545 K.2025/13057

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında; hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; atılı suçun unsurları oluşmadığından ve suça konu eylem ifade özgürlüğü kapsamında kaldığından beraat hükmü verilmesi gerektiğine, kararın gerekçesiz olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 251. maddesinde;" Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.'' Somut olayda ise, işlendiği iddia ve kabul olunan alenen hakaret suçunun öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla basit yargılama usulüne tabi olmadığından, aynı Kanun'un "basit yargılama usulünde itiraz'' başlıklı 252/2. maddesinde yer alan ''İtiraz üzerine hükmü veren mahkemece duruşma açılır ve genel hükümlere göre yargılamaya devam olunur.

Taraflar gelmese bile duruşma yapılır ve yokluklarında 223. madde uyarınca hüküm verilebilir. Taraflara gönderilecek davetiyede bu husus yazılır.'' şeklindeki yasal düzenlemenin basit yargılama usulü kapsamına girmeyen suçlar yönünden uygulanmasının mümkün olmadığı gözetilmeksizin, sanığın basit yargılama usulüne itirazı sonrası sanığın savunması alınmadan hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR