Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/6584 K.2025/16384

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; mahkemenin yetkisiz olduğuna, kovuşturma işlemlerinin usulsüz yapıldığına, sanığın eyleminin eleştiri ve ifade özgürlüğü kapsamında kaldığına, suçun yasal unsurları ile zincirleme suç hükümlerinin uygulanması koşullarının oluşmadığına, kararın gerekçesiz olduğuna yöneliktir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre; hakaret suçunun, yalnızca gerçek kişilere karşı işlenen suçlardan olduğu ve tüzel kişilerin bu suçun mağduru olamayacakları gibi suça konu video içeriğindeki hakaret içerikli ifadelerin 5237 sayılı Kanun'un 126. maddesinde de belirtildiği üzere duraksamaya yol açmayacak bir şekilde hangi RTÜK çalışanına yönelik olduğunun da anlaşılamaması karşısında, matufiyet şartının olayda gerçekleşmediği, bu itibarla hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden mahkûmiyet kararı verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR