Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/663 K.2023/21185

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Mudanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.02.2016 tarih, 2014/1020 Esas, 2016/110 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, adı geçen Kanun'un 62, 50 ve 52 nci maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Mudanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 26.05.2021 tarihli ve 2021/14976 Esas, 2021/15705 Karar sayılı ilamı ile hükmün, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde, imara aykırılığın giderildiğini belirtmesi ve buna ilişkin de fotoğrafları ibraz etmesi karşısında, suça konu imara aykırılığın giderilip giderilmediği araştırılarak sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin beşinci fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi zorunluluğu ve hükümden sonra yürürlüğe giren 7143 sayılı Kanun'un 16 ncı maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanunu'na eklenen geçici 16 ncı maddesi uyarınca, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mudanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin beşinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, mahkemenin gerekçesinin dosya kapsamı ile uyumlu olmadığına, sanığın yapı kayıt belgesi almadığına, imara aykırılığın halen devam ettiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

... İmar ve Şehircilik Müdürlüğü görevlilerince olay günü yapılan kontrollerde, sanığın belediye sınırları içerisinde yer alan, ... ilçesi, ... Mahallesi, 372 ada, 34 parsel üzerinde 3194 sayılı İmar Kanunu'na aykırı olarak ruhsat eki projesinde yer almamasına rağmen çatı katı inşaatı yaptığı bu suretle imar kirliliğine neden olma suçunu işlediği iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece suça konu aykırılığın eski haline getirilmesi nedeniyle düşme kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın kendisi tarafından suça konu imara aykırılığı eski haline getirdikten sonra belediye tarafından yapılan kontrolde ilave çatı imalatlarının kaldırılmış olduğu tespit edilerek mühürün kaldırıldığının 02.09.2022 tarihli yazı ile bildirildiği anlaşılmakla, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR