Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/6953 K.2025/15086

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; suçu işlemediğine, delil olmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, ceza miktarının fazla olduğuna, kararın bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan beyanı, tanıkların anlatımları ile tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediği yönünde ve adli sicil kaydında mükerrir olduğu anlaşıldığından, yasal koşulları oluşmadığı nedenleriyle 5237 sayılı Kanun'un 51. ile 5271 sayılı Kanun'un 231. maddelerinin uygulanmamasına ilişkin sanığın bu yöndeki temyiz sebebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Ancak;

1.Sanığın, kabule göre sadece katılan ...'e hakaret ettiği olayda, zincirleme suç hükümlerinin ne şekilde gerçekleştiği açıklanıp tartışılmadan, 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin uygulanması,

2.Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uygulanırken, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi uyarınca ilamdaki en ağır cezayı içerir suça ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince ilamın yerine getirme fişi düzenlenip düzenlenmediği araştırılmaksızın daha az cezayı içeren ilamın tekerrüre esas alınması,

3.Tekerrüre esas alınan ilamdaki hapis cezasının, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine hükmedilmesine rağmen, sanığın ikinci kez mükerrir olduğuna karar verilmemesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR