Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/6969 K.2025/13854

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; suçu işlemediğine, tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanmasına yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sabıkalı geçmişi, suça meyilli kişiliği ve bir daha suç işlemekten çekineceği hususunda kanaat oluşmadığından 5237 sayılı Kanun'un 51. ile 5271 sayılı Kanun'un 231. maddelerinin uygulanmamasına ilişkin sanığın bu yöndeki temyiz sebebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Ancak; 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinde ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin gerçekleşmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesi karşısında, dosya kapsamından olayın, sokağa çıkma yasağının olduğu gün sokakta gerçekleşmesi karşısında, bu yerin ne şekilde aleni sayıldığının tartışılması gerekirken, yetersiz gerekçeyle cezanın anılan Kanun maddesi gereğince artırılması, Nedeniyle karar hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR