Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/7005 K.2025/19971

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi, suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, suç işleme kastının olmadığına, eksik inceleme ve araştırma yapıldığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanmadığına, kararın bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Lehe hükümlerin uygulanmasını talep eden sanığın tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyetinin adli para cezası olması, adli sicil kaydına göre, daha önce kasıtlı suçtan 3 aydan fazla hapis cezasına ilişkin mahkumiyetinin bulunmaması karşısında, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapıldıktan sonra, 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmeden, yetersiz gerekçe ile erteleme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

l

V. KARAR