Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/702 K.2025/2131

Sanık hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 5271 sayılı Kanun'un 299. maddesi uyarınca reddine karar verilip, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince göçmen kaçakçılığı suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, teşhis işleminin hukuka aykırı olduğuna, göçmenlerin, sanığın eşi tarafından eve alındığını, sanığın atılı suçu işlediğine dair dosyada somut delil bulunmadığına, suçtan edinilmiş bir menfaatinin olmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, sanığın kanser hastası olduğuna yöneliktir.

III. GEREKÇE

1. Kaçak göçmenlerin sanığın eşi tarafından eve alınması, bu durumdan sanığın önceden haberdar olduğuna dair dosyada bir delilin mevcut olmaması, eşi tarafından sabah erken saatlerinde ve soğuk bir havada eve alınan aç ve soğuktan etkilenmiş göçmenlerin insanı bir davranışla ısınmasını sağlaması ve onlara yiyecek vermesi biçimindeki sanığın davranışlarının tek başına suç işleme kastını ortaya koyacak nitelikte olmadığının anlaşılması karşısında, yerinde olmayan gerekçeyle sanığın atılı suçtan cezalandırılmasına karar verilmesi,

2. Kabule göre de

5237 sayılı Kanun'un 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, anılan maddenin 1. fıkrasında yedi bend halinde sayılan hususlar, aynı Kanun'un 3/1. maddesindeki "Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur." biçimindeki yasal düzenleme, dosya kapsamı ile yakalanan göçmen sayısı da birlikte değerlendirilip, denetime olanak verecek şekilde ve somut gerekçeler de gösterilerek ilgili kanun maddesindeki cezanın alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması zorunluluğuna uyulmayarak, adalet, hak ve nesafet kuralları ile “orantılılık” ilkesiyle bağdaşmayacak şekilde temel cezanın belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

IV. KARAR