Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/7085 K.2025/15069

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince karar kaldırılarak mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz nedenleri eksik inceleme yapılıp usûl, yasaya ve hakkaniyete aykırı karar verildiğine, katılan ile arasında husumet bulunduğuna, tanık beyanlarının çelişkili olduğuna ilişkindir. Katılan vekilinin temyiz isteği; katılan ... için de aynı vekaletname sunması nedeniyle ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek hükmün düzeltilmesi talebine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.11.2021 tarihli ve 2018/12-98 Esas, 2021/527 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere iddianameyle açılan kamu davasının tek olması ve katılanlar ... ve ...'in aynı vekille temsil edilmiş olmaları karşısında, tek vekalet ücreti tayin edilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından katılan vekilinin bu yöndeki temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılanlar vekilinin Konya Bölge Adliye Mahkemesi'ne sunduğu 13.01.2022 tarihli istinaf dilekçesinde yalnızca ...'in vekili olduğu ve bu katılan adına istinaf talebinde bulunduğu, diğer katılan ... adına ise istinaf talebinden sonra vekaletname sunduğu anlaşılmakla, sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde katılan ...'a yönelik eyleminden dolayı TCK'nın 43. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,