Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/7121 K.2026/271

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmü Bölge adliye mahkemesi ceza dairesince kaldırılarak atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, davaya konu yazışmaların kişisel verilerin korunması kapsamında bulunan direkt mesaj olarak gerçekleştirildiğine, ifadelerin, sanığın yazıştığı kişinin haksız tahrik oluşturan sözlerine orantılı bir karşılık olduğuna ve Cumhurbaşkanına yönelik bulunmadığına, kovuşturma izni alınmadığına, Türkiye Cumhuriyeti'nin yönetim sisteminin değişmiş olması sebebiyle genel hakaret suçu üzerinden değerlendirme yapılması gerektiğine ve tüzel kişilerin suçun mağduru olamayacağına yöneliktir.

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 299/2. maddesi uygulandıktan sonra netice olarak belirlenen ceza miktarı üzerinden 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca değerlendirme yapılması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayin edildiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 16.10.2017 tarihli yazısı ile kovuşturma izninin verildiği belirlenmiş, 07.03.2016 tarihli inceleme raporunda yer alan tespitler, sanık savunması ve tüm dosya kapsamı doğrultusunda; davaya konu yazışmaların sanığın facebook sayfasında herkese açık şekilde gerçekleştirildiğine, ifadelerin yazılma amacı ve anlam bütünlüğü birlikte değerlendirildiğinde sözlerin Cumhurbaşkanına yönelik olup sanığın atılı suçu işlediğine ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasına yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiş ve bu yöndeki temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Ancak;

5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesinde düzenlenen cezayı aleyhe değiştirme yasağı cezanın miktarına ilişkin olup bu kapsamda Mahkemece 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesine göre hüküm kurularak tüm artırım ve indirimler uygulanmak suretiyle cezanın şahsileştirilmesinden sonra bulunan sonuç ceza önceki hükümde verilen cezadan ağır ise infazın önceki hüküm üzerinden yapılmasının gerekmesi ve Cumhurbaşkanına hakaret suçuna konu yazışmaların facebook üzerinden "herkese açık" seçeneği işaretlenmek suretiyle aleni olarak gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında;

sanık hakkında 5237 sayılı 299/2. maddesinde düzenlenen artırım uygulanarak hüküm kurulup belirlenen cezanın İlk derece mahkemesince hükmolunan cezadan daha ağır olması halinde cezayı aleyhe değiştirme yasağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden sanığın çifte atıfetten yararlandırılmasına neden olunması hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR