Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/7132 K.2023/19842

Sanık hakkında kurulan hükmün ; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca neticeten 7.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, tanık olarak dinlenen kişilerle husumetinin olduğuna, katılanlar ve mağdurların kamu görevlisi sıfatının bulunmadığına ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığa köy yoluna moloz ve soba külü dökmesi nedeniyle para cezası tahakkuk ettirildiği, olay tarihinde mağdur köy azası ...'nin sanığın evine gittiği, ceza tutanağını verdiğinde ise sanığın katılan köy muhtarı ..., katılan ... ve mağdurlar köy azaları ... ve ...'ye hitaben "Bu cezayı ödemiyorum, bu cezayı kesen şahısların anasını avradını sinkaf ederim." diyerek hakaret ettiği, katılanlar, mağdurlar ve tanıkların beyanı ile Yerel Mahkemece sabit kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Katılanlar, mağdurlar ve tanıkların beyanı ile sanığın atılı suçu işlediğine ve sanığın hakaret eylemini katılanlar ile mağdurların icra ettiği kamu görevinden dolayı gerçekleştirdiği kabul edildiğinden, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmasına dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Ancak,

1. Suçun, aleni olan sanığın evinin önünde işlenmesine karşın, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmaması,

2. Taraflar arasındaki uyuşmazlığın köy yoluna moloz ve soba külü dökülmesi nedeniyle para cezası tahakkuk ettirilmesinden kaynaklandığı, katılanlar ve mağdurların söz konusu para cezasını tahakkuk ettirme yetkilerinin olup olmadığının araştırılmadığı anlaşılmakla, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilip sonucuna göre hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3-Kabule göre de;

Adli sicil kaydında tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmaması ve mükerrir olan sanık hakkında, seçimlik ceza öngören suçlarda hapis cezasının tercih edilmesi zorunluluğu gözetilmeden, hakaret suçunda adli para cezası seçilmek suretiyle aynı Kanun'un 58 inci maddesinin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

V. KARAR