Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/7370 K.2025/14433

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik O yer Cumhuriyet savcısı, sanık müdafii ve katılan vekilinin istinaf başvuruları üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurularının süre yönünden reddine, reddine ve düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın atılı suçu işlemediğine, okulda ayağının burkulduğunu öğrendiği kızını hastaneye götüren sanığın, hastane acil servisinde işleyen prosedürden ve katılan doktorun muamelesinden rahatsız olduğuna, katılan lehine tanıklık yapanların olayın meydana geldiği acil servisin yeşil alan diye tanımlanan kısmında bulunmadıklarına, tanıklığa zorlandıklarına, hastane güvenlik görevlisinin de sanığın savunmasını doğruladığına, kararın bozulmasına vesaire yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanığın savunması, katılanlar ve tanıkların beyanları ile tüm dosya kapsamından sanığın mahkûmiyetine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR