Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/7415 K.2025/15026

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık ve O yer Cumhuriyet savcısının başvuruları üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince karar kaldırılarak beraat hükmü kurulması suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; olaydan sonra jandarmanın sanığı aradığına ve ısrarla jandarma olduğunu belirtmesine rağmen sanığın küfretmeye devam ettiğine, sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilerek yerinde olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, kararın bozulması gerektiğine vesaire yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, olay tarihinde jandarma karakoluna gelen ihbar üzerine kolluk görevlisi mağdurun kullanımında olan cep telefonundan sanığın arandığı, mağdurun jandarma görevlisi olduğunu, ihbara istinaden aradığını söyleyip sanığa nerede olduğunu sorması üzerine sanığın hakaret ettiği, mağdurun ısrarla jandarma olduğunu belirtmesine rağmen sanığın küfretmeye devam ettiği, daha sonra kolluk görevlileri tarafından durdurulan sanığın Mahkemede alkolün etkisiyle iddianamede bahsi geçtiği şekilde küfür ettiğini ikrar ettiğinin anlaşılması karşısında, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle sanığın beraatine karar verilmesi,

Hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR