Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/747 K.2023/21683

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 10 uncu maddesi uyarınca tebligatın, öncelikle muhatabın beyan ettiği en son adrese Merkezi Nüfus İdare Sistemi (MERNİS) şerhi olmadan yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmaması veya tebligatın yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul ederek 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre MERNİS şerhli çağrı kağıdının bu adrese yapılmasında zorunluluk bulunmasına karşın, yokluğunda verilen kararı içerir çağrı kağıdının,

doğrudan 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğ edilmesi suretiyle sanığa yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu anlaşılmakla öğrenme üzerine gerçekleştirilen temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilmiştir.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8 inci maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Yerel Mahkemenin 20.12.2013 tarihli kararıyla sanığın, görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hakaret suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası uyarınca 1 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2.Sanığın temyiz istemi üzerine Yargıtay 18 inci Ceza Dairesinin 30.03.2016 tarihli ilamı ile tekerrüre esas alınan uyuşturucu kullanma suçuna ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinde yapılan değişiklikler karşısında sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması ve hakaret suçunda aleniyet gerçekleşmediği halde sanığın cezasında 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca artırım yapılması nedenleriyle bozma kararı verilmiştir.

3.Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hakaret suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin bir ve üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanığın temyiz istemi, karar duruşmasında açık ceza infaz kurumunda hükümlü olduğu ve savunma hakkının kısıtlanarak yokluğunda karar verildiğine ilişkindir. 2.Sanık vasisinin temyiz istemi ise usulsüz tebligat nedeniyle infazın durdurularak temyiz hakkının tanınması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Ceza infaz kurumunda tutuklu olan sanığın tedavisi için getirildiği hastanede jandarma olan mağdura söylediği "O ç...ğu, seni her geldiğimde sinkaf etmezsem, benim anamı sinkaf etsinler, seni yaşatmayacağım." biçimindeki hakaret ve tehdit içerikli sözleri nedeniyle eylemine uyan görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından açılan davada Mahkeme, sanık savunması, şikayetçi beyanı, tutanaklar ile tüm dosya kapsamına göre sanığın her iki suçtan cezalandırılmasına karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın, mahkum nezarethanesinde kelepçesini açmaması için kendisini uyaran jandarma görevlisine iddianamede yazılı olan sinkaflı ve tehdit içerikli sözleri söyleyerek hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarını işlediği alınan beyanlar, olay tutanağı ile tüm dosya kapsamından anlaşılmakla mahkumiyete yönelik Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiş, bozma sonrası yargılamada duruşma günü kendisine ceza infaz kurumunda tebliğ edilen sanığın 03.06.2016 tarihinde ceza infaz kurumundan tahliye edilmesi ve kararın verildiği tarih olan 07.06.2016'da sanığın ceza infaz kurumunda bulunmaması karşısında savunma hakkının kısıtlandığına yönelik savunmasına itibar edilmemiştir.

2.Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamın, karardan sonra verilen 20.03.2018 tarihli ek kararla ortadan kaldırılarak sanık hakkında beraat kararı verilmesi, kararın 04.05.2018 tarihinde kesinleşmesi ve adli sicil kaydında görülen çocuk yaşta işlediği hırsızlık suçundan verilen hapis cezasının tekerrüre esas nitelikte olmaması karşısında şartları oluşmadığı halde sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,

3.5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesi uyarınca, her iki suçtan verilen kısa süreli hapis cezalarının, suçlunun kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık ile suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak sonucuna göre bu maddenin sanık hakkında uygulanması gerekip gerekmediğine karar verilmesi gerekirken “cezaların miktarı gözetildiğinde seçenek yaptırımlara çevrilmesine yer olmadığına” biçimindeki kanuni ve yerinde olmayan gerekçeyle hapis cezalarının seçenek yaptırımlara çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR