Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/7541 K.2025/12841

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı bulunmadığı tespit edilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet kararına yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; istinaf dilekçesinde yer alan sebepleri tekrar ettiğine, tutanağın tarafsız olmadığına, tanığın dinlenilmediğine, darp edildiğine, suçlamayı kabul etmediğine, atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığına bu ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Tekerrüre esas alınan ilamda yer alan birden fazla mahkumiyet hükmünden, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesine göre yalnızca daha ağır cezayı içeren mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmemiş ise de bu hususun infaz aşamasında gözetilebileceği,

Anlaşıldığından, yapılan incelemede eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR