Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/7789 K.2026/661

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; sanığın kinaye amacıyla suça konu paylaşımı yaptığına, paylaşımın suçun unsurlarını oluşturmadığına ve kararın bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık müdafiinin diğer temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak;

1. Sanığın tüm aşamalarda; suça konu paylaşımlardaki amacının hakaret etmek değil, kinaye yapmak olduğunu ve hakaret kastının bulunmadığını savunması ile suça konu paylaşımın içeriği ve kullanıldığı bağlam birlikte değerlendirildiğinde, savunmanın reddi nedenleri ve suç kastının ne şekilde oluştuğu açıklanmadan yetersiz gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi,

2. Hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmolunamayacağının gözetilmemesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR