Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/7892 K.2025/13266

Yapılan ön inceleme neticesinde sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanıklar hakkında hakaret suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; matufiyet şartının oluştuğuna ve paylaşımların eleştiri sınırlarını aştığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

A.Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden; Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdiriyle, dava dosyası içeriğine göre, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B.Sanık ... Yönünden; Sosyal paylaşım sitesi ...; katılanın fotoğrafı ile "... ... göre Türkçe ezanı ... kaldırdı ... 1950 yılında ...'nin verdiği oylarla Türkçe ezan tartışmasının sona erdiğini söyledi" sözlerinin yer aldığı paylaşıma, sanığın yorum olarak sarfettiği sözlerin, duraksamaya yol açmayacak bir şekilde katılanın şahsına yönelik olduğu gözetilmeden yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması, Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,