Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/7989 K.2026/564

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın cezalandırılmasına yeterli kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğine, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın somut olayda kamu görevlisi olan polis memurlarına ve Cumhurbaşkanına hakarette bulunduğunun anlaşılması karşısında, Cumhurbaşkanına hakaret ile hakaret suçunun birlikte işlenmesi halinde 5237 sayılı Kanun'un 299. ve 125. maddeleri ihlal edilmesine karşın, eylemin tek olması nedeniyle hukukî durumunun 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesi uyarınca farklı nevi'den fikri içtima hükümleri kapsamında değerlendirilmesi ve fikri içtima hükümleri uyarınca da sanığın daha ağır hüküm içeren Cumhurbaşkanı'na hakaret suçundan cezalandırılması gerektiği anlaşılmakla,

kamu görevlisine hakaret suçundan tefrik kararı verilen soruşturmanın akıbeti araştırılarak mümkün olması halinde davaların birleştirilmesi, aksi halde usulüne uygun şekilde dava dosyasının incelenmesi ve tüm kanıtların birlikte değerlendirilerek, Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen cezada fikri içtima hükümleri nazara alınıp hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR