Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/8160 K.2025/14578

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik Bölge adliye mahkemesi ceza dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, yokluğunda karar verilerek savunma hakkının kısıtlandığına, katılan ve şikayetçi beyanlarına dayanılarak karar verildiğine, davaya konu paylaşımlar ile katılan ve şikayetçiyi hedef almadığına, şüpheden sanığın yararlanacağına ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Cezaevinde olmayan ve sorgusu yapılmış olan sanığın ara vermeyi izleyen 11.03.2020 tarihli oturuma gelmediği anlaşılmış ise de 5271 sayılı Kanun'un 194/2. maddesi uyarınca davanın yokluğunda bitirilebileceği belirlenmiş, adli sicil kaydında engel sabıkası bulunan sanık hakkında aynı Kanun'un 231. maddesinin uygulanamayacağı anlaşılmış; katılan ve şikayetçi beyanları, sanık savunması ve davaya konu ... paylaşımlarına ilişkin ekran görüntüleri doğrultusunda davaya konu sözlerin katılan ve şikayetçiye yönelik bulunduğunda duraksanmayacak bir durum bulunduğu ve sanığın atılı suçu işlediğine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmakla temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanığın, birden fazla mağdura yönelik, birden fazla ve farklı zamanlarda eylemlerini gerçekleştirmesi durumunda, sanığın bu eylemleri aynı suç işleme kararı altında işlediği kabul edilerek hakaret suçundan belirlenen temel ceza, suçun birden fazla kişiye karşı işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesi uyarınca artırıldıktan sonra, suçun değişik zamanlarda işlenmesi nedeniyle artırılmış ceza miktarı üzerinden aynı maddenin birinci fıkrası uyarınca yeniden artırım yapılarak sonuç cezanın saptanması gerektiği gözetilmeden bir kez artırım yapılarak hüküm kurulmuş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşıldığından, yapılan incelemede eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,