Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/839 K.2025/7567

Yapılan ön inceleme neticesinde sanıklar hakkında verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanıklar hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık ... ve sanık ... müdafiinin başvuruları üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'in temyiz istemi; kendisinin darp edildiğine ve uzlaşma teklif edildiğine, kendisi kabul etmeyince şikâyetçi olunduğuna, kimlik isteyen memura küfretmediğine, üzerine iftira atıldığına, kararın bozulmasına vesaire yöneliktir. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, müvekkilinin cezalandırılmasını gerektirir kesin ve inandırıcı ve şüpheden uzak somut bir delil olmadığına, tanıkların hakareti duymadıklarına, kararın bozulmasına vesaire yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, karar yerinde gösterilen delillere ve tüm dosya içeriğine göre;

5237 sayılı Kanun'un 125/3-a maddesinde düzenlenen hakaret suçunda mağdur kamu görevlisi olup kamu görevlisinin, anılan Kanun'un 6/1-c maddesinde “kamusal faaliyetin yürütülmesine atama veya seçilme yoluyla ya da herhangi bir surette sürekli, süreli veya geçici olarak katılan kişi” olarak tanımlanması, dolayısıyla her olayda, mağdurun kamu görevlisi olup olmadığının anılan maddedeki tanım çerçevesinde belirlenmesi, ayrıca hakaretin yerine getirilen kamu görevi nedeniyle yapılması, kamu görevi ile hakaret eylemi arasında nedensellik bağının bulunması gerekir.

Bu kapsamda, katılanların sanıklardan kimlik istemeleri üzerine çıkan tartışmada sanıkların katılanlara hakaret ettiği anlaşılmakla.

11.06.2020 tarihinde kabul edilip 18.06.2020 tarihli ve 31159 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7245 sayılı Çarşı ve Mahalle Bekçileri Kanunu uyarınca çarşı ve mahalle bekçilerine durdurma, kimlik sorma ve benzer yetkilerin tanınması karşısında; suç tarihinde çarşı ve mahalle bekçilerinin kimlik sorma yetkilerinin bulunmadığı, bu hâliyle sanıkların hakaret eylemlerinin kamu görevlisine karşı görevinden dolayı olmaması sebebiyle eylemlerin 5237 sayılı Kanun'un 125/1. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR