Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/8492 K.2025/13975

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilip, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 299. maddesi uyarınca duruşma talebinin reddine karar verilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun, Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; paylaşımları kendisinin yapmadığına, paylaşımların ifade özgürlüğü kapsamında kaldığına, verilen kararın hukuka aykırı olduğuna, hükmün bozulması gerektiğine ve resen gözetilecek nedenlere ilişkindir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, bozma sebebi dışındaki temyiz sebepleri ile başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın suçlamayı kabul etmemesi, dosyada mevcut 18/02/2020 tarihli araştırma raporunda paylaşım yapılan hesaba ait telefon numarasının yer almadığının anlaşılması karşısında; paylaşım yapılan hesaba ait telefon numarasının tam olarak tespiti ile sanık tarafından kullanılıp kullanılmadığı araştırılmaksızın eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulması, Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR