Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/8514 K.2023/26304

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.12.2021 tarihli ve 2017/487 Esas, 2021/603 Karar sayılı kararı ile imar kirliliğine neden olma suçundan, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (e) bentleri uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2. İlk Derece Mahkemesi kararının katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 24.11.2022 tarihli ve 2022/1342 Esas, 2022/4083 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyizi, sanığın eyleminin imar kirliliğine neden olma suçu kapsamında olduğuna, Bölge Adliye Mahkemesince suç tarihinin 30.03.2010 öncesi olduğuna ilişkin yapılan tespitin ve zamanaşımı sebebiyle düşme kararı verilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın imar kirliliğine neden olma suçundan cezalandırılması istemli açılan kamu davasında; Yerel Mahkemece beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın söz konusu taşınmazda yer alan ... Tıp Merkezi isimli işyerini ... İl Sağlık Müdürlüğünce gönderilen 06.03.2007 tarihli, 292 nolu çalışma belgesine göre işletme hakkını devrettiği anlaşılan 30.03.2010 tarihine kadar çalıştırdığı ve taşınmazda tıp merkezleri yönetmeliğine uygun olacak inşai değişiklikleri yaptığı, bu değişikliklerin de taşıyıcı unsurları olumsuz etkilediği,

böylelikle sanığın üzerine atılı imar kirliliğine neden olma suçunun sübut bulduğu ancak suç tarihinin 30.03.2010 tarihinden önce olduğu ve bu tarihten inceleme tarihine kadar geçen süre içerisinde 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında düzenlenen zamanaşımı süresi olan 12 yıldan fazla sürenin geçmiş olması sebebiyle kamu davasının düşmesine karar vermek gerekirken sanığın beraatine karar verilmesi hukuka aykırı görülerek HÜKMÜN 1. paragrafında yer alan ''...," ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına,

ve hükme 1. paragraftan sonra gelmek üzere, "her ne kadar sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de; sanığa yüklenen fiil ile ilgili olağan üstü dava zamanaşımı süresi dolduğundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeni ile 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 67 nci maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE" ibarelerinin eklenilmesi suretiyle DÜZELTİLEREK İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE, dair karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın yargılamaya konu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezasının türü ve üst sınırına göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. Suç tarihinden itibaren, sanığa atılı suçun tabi olduğu 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin Bölge Adliye Mahkemesinin de kabulünde belirtildiği şekilde gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile maddi ceza hukukuna ilişkin sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 26. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,