Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/8534 K.2025/14738

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen ceza verilmesine yer olmadığı hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince beraatine şeklinde düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteği; sanığın söylediği sözlerle hakaret suçunun yasal unsurlarının oluştuğuna, sözlerinin nezaketsiz kaba hitap olarak değerlendirilmesinin mümkün olmadığına, sanığı olay günü ilk defa görmesine ve aralarında husumet bulunmamasına karşın sanık hakkında yetersiz gerekçeyle 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesinin uygulanmasına, sanığa yönelik haksız bir eyleminin bulunmadığına, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın katılana yönelik söylediği kabul edilen sözlerinin katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı hitap tarzı niteliğinde olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında beraat kararı verilmesine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiş, katılanın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR