Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/8535 K.2024/2042

Şikâyetçi ...'ın 18.05.2022 tarihli duruşmada sanıklardan şikâyetçi olduğunu ancak kamu davasına katılmak istemediğini beyan ettiği, bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı anlaşılmakla, aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanıklar hakkındaki hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden katılan ... vekilinin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.06.2022 tarihli 2016/189 Esas 2022/686 Karar sayılı kararı ile sanıkların hakaret suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir. 2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Bölge Adliye Mahkemesinin 11.10.2022 tarihli ve 2022/2049 Esas, 2022/2497 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; katılan ve tanık anlatımları, olay tutanağı ile suçun sabit olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ...'ın trafik kazası geçirmesi üzerine, katılanın doktor olarak görev yaptığı hastaneye getirildiği, hasta yakını olan diğer sanıkların müdahale odasına girdikleri, odadan çıkmaları istenildiğinde tartışma yaşandığı ve tüm sanıkların katılana sinkaflı sözlerle hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada sanıkların cezalandırılmaları için mahkumiyete yeterli her türlü şüpheden uzak kesin delil bulunmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır

IV. GEREKÇE

A. Şikayetçi ... Vekilinin Temyizi Yönünden

Şikâyetçi ...'ın 18.05.2022 19.10.2013 tarihli tarihli duruşmada sanıklardan şikâyetçi olduğunu; ancak kamu davasına katılmak istemediğini beyan ettiği, bu itibarla 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı anlaşılmakla, şikâyetçinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Katılan ... Vekilinin Temyizi Yönünden

1. Katılan Vekilinin Belirttiği Hukuka Aykırılık Nedenleri Yönünden Sanıkların savunmaları ve katılan anlatımlarına göre incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. 2. 5271 Sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri De Gözetilerek Maddi Ceza Hukukuna İlişkin Sair Yönlerden Yapılan İncelemede Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine göre Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Şikayetçi ... Vekilinin Temyizi Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik şikâyetçi vekilinin temyiz isteğinin 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan ... Vekilinin Temyizi Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanunun 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,