Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/8669 K.2023/26109

Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin kararları temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesinin kararı ile fuhuş suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 227 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl hapis ve 250,00 TL adli para cezasıyla (sanık ... hakkında üç kez, sanık ... hakkında bir kez, sanık ... hakkında altı kez ve sanık ... hakkında üç kez) anılan Kanun'un 227 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 43 üncü maddesi gereği 2 yıl 6 ay hapis ve 300,00 TL adli para cezasıyla (sanık ... hakkında dokuz kez, sanık ... hakkında dört kez ve sanık ... hakkında bir kez) cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 11.01.2023 tarihli ve 2021/1076 Esas, 2023/8 Karar sayılı kararıyla istinaf başvurularının esastan reddine hükmedilmiştir.

3. Bölge Adliye Mahkemesinin 22.02.2023, 23.02.2023 ve 22.03.2023 tarihli, aynı sayılı ek kararlarıyla sanıklar ..., ... ve ... müdafileri ile sanık ...'nun temyiz başvuruları hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz istemlerinin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar ..., ... ve ... müdafileri ile sanık ...'nun temyiz istemleri, asıl karara karşı temyiz yolunun açık olduğuna ve ek kararların kaldırılarak asıl hükümlerin bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen.

"İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan;

"... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, sanıklar ..., ... ve ... müdafileri ile sanık ...'nun ek kararlara yönelik temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR