Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/876 K.2025/1294

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece, sanığın hakaret suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın atılı suçu işlediğine dair dosya kapsamında delil bulunmadığına, seçenek yaptırımlara çevrilme tedbirinin daha lehe olduğuna, bu ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Temel ceza belirlenirken doğrudan 5237 sayılı Kanun'un 125/3-(a) maddesi gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmemiş ise de, bu husus sonuca etkili olmadığından bozmayı gerektirmediği,

Anlaşılmış, kararda Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, bozma öncesi verilen ilk mahkumiyet hükmünde, sanık hakkında 6.000,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi ve bu hükmün yalnızca sanık tarafından temyiz edilmiş olmasına karşın bozma sonrası "cezayı aleyhe değiştirme" yasağı gözetilmeden, sanığın 7.080,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesine aykırı davranılması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR