Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/879 K.2025/7630

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında hakaret suçundan verilen hüküm ile görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen ek kararın temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükmü ve ek kararı temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz istemleri özetle; Anayasanın 36. maddesinin uygulanması gerektiğine, sübuta, eksik inceleme yapıldığına, delillerin takdirinde yanılgıya düşüldüğüne, gerekçenin yetersiz olduğuna, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yöneliktir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Sanığın katılan polis memurları tarafından darp edildiğine yönelik aşamalardaki savunması ile uyumlu adli muayene raporları ve tanıklar ... K. ve Mazlum K.'nin anlatımları karşısında, olayın başlangıcı ve gelişimi üzerinde durularak, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden yetersiz gerekçeyle 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2.Sanığın temyiz aşamasında dosyaya sunduğu Erzurum Bölge Eğitim ve Araştırma Hastanesi hasta kabul kağıdı ile muayene formlarına göre anksiyete bozukluğu, erişkin kişilik ve davranış bozukluğu, disosyal kişilik bozukluğu ile aktivite ve dikkat bozuklukları tanısı konulduğunun belirlenmesi karşısında, eylemini gerçekleştirdiği sırada 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi uyarınca akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış veya önemli derecede azalmış olup olmadığı konusunda yöntemince rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması, bozmayı gerektirmiştir.

IV. KARAR

A.Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Verilen Ek Karar Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesinde yer verilen. "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun'un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan;

"... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hüküm dikkate alındığında, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin ek kararı yerinde olduğundan, 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle, sanık ve müdafiinin TEMYİZ İSTEMLERİNİN REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,