Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/8790 K.2025/16075

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükümlerin eylemin 5237 sayılı Kanun'un 125/3-a maddesi kapsamında olduğu ve aleyhe temyiz talebi bulunduğundan temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle ve sanığın duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı Kanun'un 299. maddesi uyarınca reddine karar verilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanıklar hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükümlerine yönelik yapılan istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; sanıklar hakkındaki davaların ayrı ayrı görülmemesinin hatalı olduğuna, eylemlerin katılanın kamu görevi nedeniyle işlendiğine, sanıkların paylaşımlardaki sözlerinin katılanın onur ve şerefine yönelik aşağılayıcı sözler olduğuna, hükümlerin bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanıklar hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR