Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/8800 K.2023/26132

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu,

karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu tespit edilmekle yapılan ön inceleme neticesinde, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasına göre, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilerek,

aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki adresine tebligat yapılmasının gerektiği, somut olayda ise sanığın duruşmada bildirdiği MERNİS adresine doğrudan yapılan asıl hükümlerin ve temyiz isteminin reddine dair verilen ek kararın tebliğine ilişkin işlemlerin usulüne uygun olmadığı,

bu nedenle sanığın asıl karara yönelik 04.12.2013 tarihli başvurusu ile usulünce tebliğ edilmeyen ek karara yönelik olduğu kabul edilen diğer istemlerinin 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereğince yasal süresinde oldukları anlaşılmakla, temyiz talebinin süre yönünden kabule şayan olmamasından dolayı verilen 20.12.2013 tarihli ek kararın kaldırılması suretiyle ve aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir başkaca sebeplerin bulunmadığı belirlenerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin ilk fıkrası, 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü ve 62 nci maddeleri uyarınca görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından mahkumiyet hükümleri kurulmuş, karar usule aykırı şekilde 26.11.2013 tarihinde tebliğ edilmiş, sanığın temyiz isteminin süre yönünden reddine dair verilen ek karar da yöntemince tebliğ edilmemiş, sanığın infaz aşamasında yapmış olduğu başvurular neticesinde Mahkemece infaz durdurularak dosya temyiz incelemesi için Yargıtaya gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, kararın yokluğunda verildiğine, kendisine bildirimde bulunulmadığına ve bu nedenle tarafına temyiz hakkı verilerek hükümlerin bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın başka bir olay nedeniyle yürütülen soruşturmada, olay yerine gelen polis memuru katılanların sanığı ekip aracına davet ettikleri sırada sanığın, "beni alamazsınız, siz kim oluyorsunuz, siz ...'ya yeni geldiniz herhalde, beni yakında siz de tanıyacaksınız" diyerek araca binmek istemediği, çevreyi rahatsız etmesi üzerine ekip otosunun nezerathane kısmına alındığı ve burada da katılanlara "Ananızı avradınızı sinkaf ederim... sizin a...nıza koyacağım, ...'yı sizlere dar edeceğim." dediği, hastaneye intikal ettirildikten sonra da katılan H.D.'nin üzerine yürüyerek "... sana dar gelecek, sen herhalde buraya yeni geldin, beni tanıyor musun, sen bir ölüsün, bundan sonra ayağını denk al." şeklinde sözler söyleyerek üzerine atılı suçları işlediği Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemleri için 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin ilk fıkrası ve 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca belirlenecek cezalarının türü ve üst hadlerine göre, aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. Sanık hakkında mahkumiyet hükümlerinin kurulduğu 24.09.2013 tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar dava zamanaşımını kesen ya da durduran bir neden olmadığı da gözetildiğinde, 8 yıllık olağan dava zamanaşımının gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR